De Baguette is terug. De kleine schoudertas ook

Op de Fendi-show voor herfst/winter 2026 stuurde Maria Grazia Chiuri, net terug bij het huis waar ze eind jaren negentig haar carrière begon in het accessoireteam, drieëntwintig nieuwe Baguettes de catwalk op. Het was geen nostalgieproject. Het was een herschrijving. De tas keerde terug naar haar oorspronkelijke stijlcode, nummer 26424, en naar het licht langgerekte East-West-silhouet dat haar in de eerste plaats tot een fenomeen maakte.

Daarna nam Chiuri haar mee in elke richting die ze maar kon bedenken. Kralen. Pailletten. Borduurwerk. Dierenprints. Craquelé-leer. Zadelsteek. Een luipaardversie kwam met geborduurde bloeminlegwerkjes. Een zebraversie verscheen met pailletten en een rand van rode kralen. En toen verscheen Sarah Jessica Parker, ster van de serie die de tas ooit beroemd maakte, in de campagne, gefotografeerd door Bibi Borthwick. De cirkel was rond.

Waarom dit verder reikt dan de catwalk van één ontwerper: de Baguette is niet de enige schoudertas die terugkomt. Het hele silhouet is terug. De kleine tas onder de arm met een kort hengsel, dicht tegen het lichaam gedragen, op de heup. Hij vervangt vijf jaar oversized totes en crossbody-tassen, die opeens jonger en drukker ogen dan het moment vraagt. Wat er nu komt, is een tas die je draagt, niet een tas die je omslingert en vergeet.

Dit is meer dan een Fendi-verhaal. Loro Piana bouwt hier al twee jaar stilletjes aan met de Extra Pocket L19, L27 en L29, inmiddels onmiskenbaar de tas van de moderedacteur. Miu Miu combineert zijn kniehoge laarzen met kleine, gestructureerde tasjes met handvat. Prada is teruggekeerd naar een compacte schoudertas met een kettinghengsel. De categorie die voorbij leek, is niet voorbij. Ze is van eigenaar gewisseld.

Kijk je naar dit alles en denk je dat je geen Fendi Baguette gaat kopen, dan is dat prima. Bijna niemand doet dat. Wat je van dit moment moet meenemen, is het silhouet, niet het label. Een klein, gestructureerd tasje met een kort hengsel, op de schouder gedragen, in een kleur die doordacht oogt in plaats van voor de hand liggend. Bordeauxrood. Chocolade. Zwart. Crème. Iets dat van opzij goed op de foto staat en zijn vorm houdt als je het neerzet.

De maten om op te letten zijn die waardoor je de tas goed draagt. Een kort hengsel dat de tas onder je arm houdt, niet slingerend op je heup. Een breedte die duidelijk groter is dan de hoogte, de East-West-lijn die de Baguette op de kaart zette. Een structuur die zichzelf draagt. Een sluiting met een klep of een rits bovenop, geen magneet, want die sluit nooit helemaal goed.

Draag hem bij een trui en een broek. Draag hem bij een jas. Draag hem bij een slipdress en een hak. Hij vervangt de tote voor alles wat geen werkdag is. Hij vervangt de crossbody voor alles wat geen vliegveld is. En het is het accessoire dat het snelst een outfit moderniseert die anders uit elk van de afgelopen vijf herfsten had kunnen komen.